ΛΕΦΤΑ
Μου λέει «κοίτα, δεν έχω μία
δεν ξέρω καν αν θα τη βγάλω καθαρή
κι εσύ στον κόσμο σου γυρνάς και τρελούς συναντάς
ξέρεις για σένα είναι εύκολη η ζωή»

Μου λέει «μάλλον θα επιβιώσω
αλλά ταυτόχρονα φοβάμαι πολύ
είναι κι αυτοί οι λογαριασμοί κάθε μήνα εκεί...»
της λέω «ξέχνα τους
και ζήσε τη στιγμή γιατί…»

Τα λεφτά δεν μετράνε ανθρώπους
οι άνθρωποι μετράνε λεφτά
να σ’ το πω πιο απλά είναι μόνο χαρτιά
εγώ εσένα ερωτεύτηκα

«Ξέρεις κάτι; Δεν θα χωρέσω
στην εικόνα που αστράφτει από παντού
εκτός κι αν είσαι εκεί σε κάθε καταστροφή
αν το σκεφτείς θα γίνει εύκολη η ζωή»

Μου λέει «Δεν καταλαβαίνω
και δεν καταλαβαίνω που το πας...»
«Που να το πάω, τα στραβά είναι λίγο πιο απλά
αν δεν φοβάσαι, παρά μόνο αγαπάς»


ΕΠΙΠΕΔΗ ΓΗ
Διαβάζω ζώδια, λύνω μάγια αν θες
κάνω έρευνα στο google, στο youtube διατριβές
για κάθε βρέφος, ξέρω όλες τις γιατρειές
για κάθε αρρώστια ποιο μαντζούνι για εντριβές

Τα εμβόλια είναι έγκλημα, οι γιατροί συνεργοί
μας ψεκάζουνε όλους στην επίπεδη Γη

Εγώ πιστεύω, το «εγώ» να τονιστεί
το είδα στο facebook, το youtube συμφωνεί
η επιστήμη δεν έχει ιδέα αυτή
πολλά τα like, θα μου σηκωθεί

Σαύρες υπόγεια κυβερνούν, σελήνη τεχνητή
μας ψεκάζουνε όλους στην επίπεδη Γη

Ξέρω πολλά
βλέπω θολά
με τρώει ο φόβος
ξέρω πως δεν είμαι μόνος

Ξέρω ιστορίες
συνομωσίες
νιώθω και κάποιος
όλοι οι άλλοι κάνουν λάθος

21ος αιώνας κι ο μεσαίωνας ανθεί
κι αντί για τηλεόραση έχω υπολογιστή
ξέρω τα πάντα, όσα δεν ξέρουν οι ειδικοί
πολεμιστές πληκτρολογίου, μονίμως σωστοί

Και από κούνια αφυπνισμένοι σε ύπνο βαθύ
σας ψεκάζουνε όλους στην επίπεδη Γη


ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ
Παντού εχθρόι, τι απειλή!
να δώσεις πόνο σαν τον Bruce Lee
πάνω εσύ, κάτω οι κακοό
μην τους μετρήσεις, είναι όλη η Γη

Συναγερμός και προσοχή
σου λέω είναι διαταγή
κι αν θες κι εσύ κάτι να πεις
πρώτα να πω τι να σκεφτείς

Άσπρο ή μαύρο, διάλεξε εσύ
κι η λογική σου ψηφιακή
οι απόψεις σου έχουν μεγάλο βάθος
εδώ οι δικές σου κι εκεί οι λάθος

Βρε πόσα ξέρεις φρουρέ εσύ
βάλε σε όλους ένα λουρί
να τους τσακίσεις για το καλό
και να πιστεύεις ότι σου πω


ΚΡΑΣΙ ΑΠΟ ΞΥΔΙ
Η μάνα μου είναι θάλασσα
και ξέρω από βουτιές
και με πατέρα κλίβανο
μου δίδαξε φωτιές
στα πόδια μου έχω άνεμους
και ζω τα τώρα και το εδώ
τι να κάνω; Τι να κάνω;
ξέρω μονάχα ένα τρόπο να ζω

Φτιάχνω και κρασί από ξύδι
η ζωή είναι παιχνίδι
άμα θες να παίξεις, πέτα
τα εγχειρίδια
ότι δώσεις, πίσω δίνει
η αγάπη είναι μορφίνη
κα δεν βρίσκεται ποτέ
σε εικονίδια

Τι να κάνω που είναι ο δρόμος
μόνο ανηφόρα
γεμίζει το ποτήρι μου
νερό σε κάθε μπόρα
σ’ ένα κόσμο όλο ψηφία
πάντα ήμουν κάτι αναλογικό
τι να κάνω; Τι να κάνω;
ξέρω μονάχα ένα τρόπο να ζω


ΑΛΗΘΕΙΑ
Λες πως λες πάντοτε την αλήθεια
κι η αλήθεια πονάει πολύ
μα στ’ αλήθεια δεν υπάρχει αλήθεια
παρά μόνο όταν είναι μισή

Ποια αλήθεια σε τυφλώνει
δεν σ’ αφήνει να με δεις
ποια αλήθεια σε κρατάει
μ’ αλυσίδες επί γης
ποιας απόλυτης αλήθειας
μαριονέτα είσαι θαρρείς
ποια αλήθεια είναι το ψέμα
που αποφάσισες να ζεις

Άσπρο, μαύρο, η ζωή μια σκακιέρα
μα σ’ ένα χρώμα πατάει μόνο ο τρελός
αυτός ένα χρώμα βλέπει πέρα ως πέρα
κι αναρωτιέται που είναι ο κόσμος στραβός